فقيهى ( 1328 - ) شيخ موسى فقيهى با لقب ناظم الشريعة در شمار عالمان دين و افاضل دانشمند عصر خود بود و در رشتهء علوم ادبيّه و عربيه كسب دانش كرد و با علوم و معارف اسلامى نيز آشنائى داشت و چندى در پى علوم غريبه و رياضيّات نفسانى سير كرد و در اين راه زحماتى كشيد و به نتايجى نيز دست‌يافت . فقيهى مردى عارف‌پيشه و درويش‌مسلك بود و در نهايت سادگى و قناعت زندگى مىكرد و از رهگذر مسّاحى املاك و اراضى مزروعى و تقسيم‌بندى زمينهاى كشاورزى معيشت مىكرد با اينكه از تمكّن مالى چندانى بهره نداشت ، مردى گشاده دست و بلندنظر بود و به صفا و صداقت و يكرنگى شهرت داشت و از تعصّبات مذهبى به دور بود ازاين‌روى شيعه و سنّى به او ارادت و اظهار علاقه مىكردند . « 1 » فقيهى علاوه بر فضائل علمى از قريحه شعر و ذوق شاعرى بهره داشت و اشعارى در قالب‌هاى غزل و مثنوى و ترجيح‌بند و مسمط به مناسبت‌هائى سروده است وى در مجامع ادبى كمتر شركت مىكرد و از مريدان غمام همدانى بود و با او

--> ( 1 ) - آقاى فاضل‌زاده كه شرح حال او را به رشتهء تحرير درآورده دربارهء ناظم الشريعة مىنويسد : يكى از دوستان و معاشران خوش‌ذوق بنام عبد الحميد معرفت كه از اهالى كردستان و چندى در همدان اقامت داشته غزلى در ستايش او سروده و در آخر چنين گويد : القصّه تمام و بىقرينى * اى كاش نمىشدى تو شيعه